0

De Trampoline – unieke aanbesteding via innovatiepartnerschap

Lees de blog De Trampoline - unieke aanbesteding via innovatiepartnerschap, door Inge Wijzenbroek, communicatieadviseur bij SBRCURnet.

Door Inge Wijzenbroek, communicatieadviseur SBRCURnet

Wil jij de workshop van de Trampoline bijwonen? Die vraag werd mij een aantal weken geleden gesteld. En wil je het verhaal  vertellen over het proces wat zich daar afspeelt?  Ik wist helemaal niets van de Trampoline, maar het leek mij wel een leuke uitdaging. 

Ik ben communicatieadviseur en ik dacht dat de naam Trampoline een verzonnen metafoor was voor een springplank naar iets nieuws. Best leuk, vond ik. Maar tijdens de voorbereiding kwam ik erachter dat ik er helemaal naast zat.

De Trampoline is een basisschool in Leidschendam die samen met Vlietkinderen een nieuw kindcentrum wil gaan bouwen via een nieuwe vorm van aanbesteden, onder de noemer ‘Innovatiepartnerschap’. Heel bijzonder, want daardoor is het een van de eerste trajecten in Nederland dat op een dergelijke manier aanbesteed wordt.

De vraag kan niet zonder antwoord

Er zijn verschillende vormen van aanbesteden. Wat ze gemeen hebben is dat er altijd sprake is van een uitvraag: die wordt aanbesteed in de vorm van een bestek of een Programma van Eisen. De uitvraag is altijd gereed en soms ook al het ontwerp. Dit leidt tot beperkingen in de verdere uitwerking en tot minder goede resultaten. Het heeft vooral te maken met het scheiden van vraag, ontwerp en technische uitwerking.

Met dit in mijn achterhoofd ging ik op zoek naar het antwoord op mijn vraag: Wat is er dan anders aan de manier van aanbesteden van De Trampoline? Waarop het antwoord was: de vraag kan niet zonder het antwoord. Via het Innovatiepartnerschap kunnen opdrachtgever en marktpartijen in wisselwerking hieraan werken. Daardoor ontstaat ruimte waarin nieuwe en andere’ oplossingen kunnen ontstaan. Het klinkt heel simpel, maar het vraagt om een totaal andere aanpak. Door de nauwe betrekking van schoolbestuur en de school worden risico’s weggenomen en kan een leeromgeving ontstaan die nieuwe mogelijkheden biedt en waar de gebruikers volledig achterstaan.

Een typische dag in de toekomstige school

Mijn volgende vraag was uiteraard: hoe gaan we dat doen? En met wie?

De eerste stap was om, onder begeleiding van SBRCURnet, samen met ouders, docenten, het bestuur van de school en pedagogisch medewerkers van de naschoolse opvang een workshop te houden om erachter te komen hoe zij werken. Voorafgaand aan deze workshop heeft iedereen huiswerk gekregen met als doel om te dromen over hoe een typische dag in het ideale schoolgebouw er uit zou zien. De uiteenlopende dromen werden opgeschreven. 

Dromen vanuit dagelijkse activiteiten

Tijdens de workshop zijn we verder gaan dromen. Onder begeleiding van mijn collega’s gingen we aan de slag. Eerst individueel. Met als hoofdvraag: wat zijn de verwachtingen van het gebouw en hoe werk, leer, leef en speel je daar? Wat mij opviel was dat er individueel gezocht werd naar een bepaald klimaat in de school. Een goede start! Er werd gedacht in sfeer: frisse kleuren, overzicht, ruimte, licht, veel daglicht. Er moet ruimte zijn voor sport en vrije tijd. Eenmaal dat op papier, gaat men toch snel weer probleemoplossend denken. Binnen de kaders die we gewend zijn. Want men is erg geneigd om te blijven denken in de huidige kaders. Er moet een nieuw schoolgebouw komen: een school heeft lokalen nodig, een wc! Een aula, flexibele werkplekken, maar ook vaste werkplekken. Docenten willen graag in hun eigen lokaal ook de ruimte krijgen om na schooltijd door te kunnen werken. Tegenstrijdigheden alom. Zoals ik al zei: het is heel moeilijk om huidige kaders los te laten. Maar juist de gebruikelijke ‘functies’ moesten los gelaten worden in de workshop. Voor de één is dat makkelijker dan voor de ander.

Gemeenschappelijke behoeften

In het tweede deel van de workshop gingen we in groepsverband aan de slag. Welke behoeften delen de deelnemers? De lijst ziet er als volgt uit:

  • Ruimte om binnen te bewegen als het buiten niet kan
  • Gevoelsmatig moet er voor de kinderen een verschil zijn tussen school- en speeltijd
  • Ook de docenten hebben een ruimte nodig voor ontspanning uit het zicht van de leerlingen
  • Natuurlijke materialen
  • Frisse lucht / raam open
  • Veel daglicht
  • Uitdagende buitenspeelplaats
  • Logische indeling m.b.t. leeftijdsgroepen
  • Wijkfunctie / samenwerking met andere partijen
  • Zelfstandig veilig zowel binnen als buiten (hangt samen met de leeftijd)
  • Gebruikers moeten zich gemakkelijk kunnen oriënteren
  • Expositieplekken voor werk van kinderen.

Springplank

Deze uitgangspunten vormen mede de uitgangspunten voor de aanbesteding. Het is aan de uitvoerende partijen om deze aspecten naar concrete oplossingsrichtingen te vertalen. De ontwerpende en uitvoerende partijen zijn er overigens nog niet. Wel zijn er partijen uitgenodigd voor een marktsessie waarin het vraagstuk vanuit de technische kant wordt verkend. Dit is tevens het volgende deel binnen het Innovatiepartnerschap. 

Alles bij elkaar: een hele nieuwe en innovatieve manier van aanbesteden, juist omdat ontwerpende en uitvoerende partijen inbreng kunnen doen terwijl de vraagstelling nog in wording is. Nu lijkt ineens de eerder genoemde ‘Trampoline’ metafoor geheel toepasselijk.