0

publicatie: Brandveiligheid in hoge gebouwen

Voorwoord

Voorwoord

In 2005 verscheen de SBR-publicatie Brandveiligheid in hoge gebouwen. De publicatie is voor de brandveiligheid van hoge gebouwen door opdrachtgevers, ontwerpers, bouwers en toetsers als richtinggevend beschouwd. De impact was dermate dat er ook kritiek geuit is. Deze is ter harte genomen en medio 2009 is besloten om de SBR-publicatie Brandveiligheid in hoge gebouwen aan te passen onder de titel handreiking Brandveiligheid in hoge gebouwen.

Het was de bedoeling om de handreiking Brandveiligheid in hoge gebouwen volgens de Visie op Brandveiligheid van de overheid uit te werken. Uitgangspunten hierbij zijn gedeelde verantwoordelijkheid en heldere kaders vanuit een risicobenadering. Bij de herziening zouden we dus afstand nemen van de op effectbeheersing gebaseerde benadering. Het hanteren van de risicobenadering sluit aan bij Eurocode NEN-EN 1990 voor constructieve veiligheid. Die methodiek zou ook voor andere doelen met betrekking tot brandveiligheid kunnen worden gevolgd. Uitgangspunt voor de handreiking Brandveiligheid in hoge gebouwen is echter dat deze een generiek voorzieningenniveau vastlegt, dus niet afhankelijk is van projectspecifieke parameters. Daardoor was het afwegen van risico’s alleen in kwalitatieve zin mogelijk.

Tijdens de voorbereiding van de herziening is zoals bij SBRCURnet gebruikelijk zoveel mogelijk rekening gehouden met de inzichten en wensen van de stakeholders. Een zeer belangrijke is Brandweer Nederland; de brandweer staat namelijk voor de moeilijke opgave om bij een brand in een hoog gebouw rekening te houden met de veiligheid van gebouwgebruikers, maar ook van de hulpverleners en de maatschappelijke verwachting dat de brandweer de brand weet te beheersen en slachtoffers voorkomt. Brandweer Nederland heeft recent als reactie op de eigen slachtoffers bij brand een nieuwe brandweerdoctrine ontwikkeld en uitgewerkt in een zogenaamd kwadrantenmodel voor brandrepressie. Dit model geeft bovendien de gebouwontwikkelaar inzicht in de (on)mogelijkheden van de brandweer. Dankzij de betrokkenheid van Brandweer Nederland is in deze handreiking rekening gehouden met de wijze waarop de brandweer een brand in een hoog gebouw benadert en haar mogelijkheden om een brand te bestrijden. Een belangrijk uitgangspunt hierbij is dat bij brand in een hoog gebouw de bezwijkkans van dat gebouw wanneer de automatische blusinstallatie faalt niet groter is dan de bezwijkkans van een normaal gebouw.

Zoals gebruikelijk bij SBRCURnet is ook deze handreiking inhoudelijk begeleid door een commissie. Bij dit project is veel geduld gevraagd van de commissie. Ze heeft een aantal malen concepten moeten beoordelen. Gelukkig is ze hiertoe bereid geweest. De commissie bestaat uit:

  • Marcel Balk, Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
  • Hajé van Egmond, Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
  • Ralph Hamerlinck, Bouwen met Staal
  • Ruud van Herpen (rapporteur), Nieman Raadgevende Ingenieurs
  • Peter Houtman, Bureau Bouwkunde Nederland BV
  • Mark van Houwelingen, Brandweer Nederland / Veiligheidsregio Rotterdam Rijnmond
  • Aldo de Jong, SBRCURnet •• Wim de Jong, BAM Advies & Engineering
  • Gerard Kerkman, Verbond van Verzekeraars
  • Johan Koudijs, DGMR
  • Marc Mergeay, NEN
  • Leo de Niet, Rijksgebouwendienst
  • Abdel Nurmohamed, Gemeente Rotterdam
  • Bob van Os, Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
  • Alexander Pastoors, Bond van Nederlandse Architecten
  • Björn Peters, DGMR •• Wim Verburg, SBRCURnet (projectleider)
  • Jans Weges, Instituut Fysieke Veiligheid
  • Jaap Wijnia, Peutz
  • Frans de Wit, Brandweer Nederland

Zoals vermeld is in deze handreiking de risicobenadering als uitgangspunt gehanteerd. Een risicobenadering zonder waardering van projectspecifieke kenmerken is alleen mogelijk in een kwalitatieve, relatieve beschouwing. Bij de uitwerking is dit gecombineerd met de nieuwe brandweerdoctrine (kwadrantenmodel hoogbouw) van Brandweer Nederland. Het resultaat is mijns inziens robuust en in lijn met het gegeven dat hoge gebouwen wereldwijd lange tijd geëxploiteerd worden. Hoge gebouwen blijken blijvertjes te zijn.

Zoals de naam handreiking aangeeft is het aan de praktijk om met de inhoud aan de slag te gaan. Gezien de complexiteit van brandveiligheid van hoge gebouwen zullen er veel discussies over het onderwerp gevoerd worden en andere benaderingen en voorzieningenniveaus worden bedacht. Inzichten kunnen immers wijzigen en de techniek schrijdt voort. Hierbij kan deze handreiking ook als achtergronddocument haar functie vervullen.

De handreiking Brandveiligheid in hoge gebouwen is mogelijk gemaakt dankzij de financiële bijdrage van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. De transformatie van manuscript naar publicatie is begeleid door Tiffany Fuhler (SBRCURnet).

De begeleidingscommissie en SBRCURnet verwachten met het uitbrengen van deze handreiking een bijdrage te leveren aan het brandveilig verantwoord ontwerpen, bouwen en gebruiken van hoge gebouwen.

ir. Wim Verburg
Projectmanager SBRCURnet